درویشی گیوه در پای، نماز می گذارد. دزدی طمع در گیوه ی او بست.
گفت: با گیوه نماز نباشد.
درویش دریافت و گفت: اگر نماز نباشد گیوه باشد!

(لطیفه ها و داستان های حکیمانه، اکبرپور)