500 سال پس از مرگ
عارفی از عرفاء هند به نام شیخ ولی الله دهلوی در کتاب خود به نام هَمَعات چنین گوید:
به من آگاهانیدند که فراغ از آثار نشأۀ مادّیه پس از گذشت پانصد سال از عبور عالم ماده و مرگ صورت میگیرد، و این مدت مطابق با نصف روز از ایام ربوبی است، لِقَولِهِ عَزَّ مِن قائِل:
وَ إنَّ یَوماً عندَ ربِّکَ کألفِ سَنَةٍ ممّا تَعدّونَ (حج/47)
و حقا یک روز نزد پروردگار تو مانند هزار سال از سال هایی است که شما می شمارید.
به من آگاهانیدند که فراغ از آثار نشأۀ مادّیه پس از گذشت پانصد سال از عبور عالم ماده و مرگ صورت میگیرد، و این مدت مطابق با نصف روز از ایام ربوبی است، لِقَولِهِ عَزَّ مِن قائِل:
وَ إنَّ یَوماً عندَ ربِّکَ کألفِ سَنَةٍ ممّا تَعدّونَ (حج/47)
و حقا یک روز نزد پروردگار تو مانند هزار سال از سال هایی است که شما می شمارید.
(رساله لبّ اللباب، علامه حسینی طهرانی)
* یعنی: آثار دنیای مادی تا پانصد سال پس از مرگ بر روی انسان باقی می ماند تا از بین برود و این پانصد سال برابر با نصف روز از روزهای آن جهان است ...
+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۰۷/۰۹ ساعت توسط حمید
|
-------- « سلام » --------