جنید بغدادی را پس از مرگش به خواب دیدند و از او پرسیدند که: پروردگارت با تو چه کرد؟
گفت: آن اشارات پرید، عبارات نابود شد و دانش ها از یاد رفت، و آن رسمها به کهنگی گرایید و جز چند رکعت نمازی که در دل شب خواندم، سودمند نیفتاد.

(کشکول شیخ بهایی، ص 111، ترجمه عزیزالله کاسب)