تجانس ارواح
جابر جعفی گوید: برابر امام باقر (علیه السلام) خاکسارانه نشستم و گفتم: فدایت شوم، گاه بی هیچ حادثهی ناخوشایندی یا دلیل و پیشامدی، چنان اندوهگین میشوم که خانواده و دوستم اثر آن را در چهرهام میبینند، علت چیست؟
فرمود: آری ای جابر! همینطور است. خداوند عزّوجل، مومنان را از سرشتِ (طینت) بهشت آفرید و نسیم روح خود را در آن دمید. از این رو، مؤمن برادر مؤمن است. چون یکی از این روحها در یکی از شهرها به او حزن (اندوهی) برسد، این مؤمن نیز محزون خواهد شد، چون هم سرشت اوست.
فرمود: آری ای جابر! همینطور است. خداوند عزّوجل، مومنان را از سرشتِ (طینت) بهشت آفرید و نسیم روح خود را در آن دمید. از این رو، مؤمن برادر مؤمن است. چون یکی از این روحها در یکی از شهرها به او حزن (اندوهی) برسد، این مؤمن نیز محزون خواهد شد، چون هم سرشت اوست.
(الکافی، 166/2)
+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۰۹/۲۰ ساعت توسط حمید
|
-------- « سلام » --------