یکی از بزرگان عرفا می گفت: سی سال است از یک «الحمد لله» که گفته ام در پیشگاه خداوند، استغفار می کنم! ‏
گفتند: چگونه بوده است؟
گفت: حریقی شب هنگام در بغداد روی داد. من بیرون رفتم تا وضع دکان خود را ببینم. گفتند حریق از دکان تو دور است. گفتم ‏‏«الحمد لله» ... سپس با خود گفتم: فرض کن دکان تو نجات یافته، آیا به دیگر مسلمانان نمی اندیشی؟

(از لابه لای گفته ها، ص212)